Paris FvdV is een weblog voor kenners en liefhebbers van de stad Parijs - en voor hen die dat willen worden. Parijs is een stad met een gewichtig verleden, respectabel en gerespecteerd. Het is totaal niet nostalgisch. Parijs is er in geslaagd om, soms op brutale maar altijd op elegante wijze, om te gaan met zijn grootse monumenten. Ze te beschermen en te integreren in de nieuwe dynamiek van de stad. Parijs is een meester op het gebied van herstel en transformatie. U zult er nooit in slagen een volledig overzicht te maken van plekken en verhalen, die allemaal op hetzelfde punt uitkomen en de glorie van deze stad bezingen. toch wil ik een poging wagen. Wekelijks wil ik u niet alleen informeren over wat Parijs nog meer te bieden heeft, maar ook wil ik mijn liefde voor deze stad op u over dragen. In de hoop dat het raakt aan iets wat u herkent of voelt. Ferry van der Vliet.

zaterdag 31 december 2011

OP WEG NAAR 2012

Het jaar loopt teneinde. Sinds april heb ik u hopelijk kunnen boeien met bijna 80 wetenswaardigheden over Parijs. Mijn voornemen en belofte aan u is om dat ook in 2012 te blijven doen. Wandelend door Parijs zie ik dat de Parijzenaar zich in stijl voorbereidt op Saint Sylvestre of "le réveillon du Nouvel An", of te wel oudjaarsavond. Lange rijen voor en in dè gourmet zaken van Parijs waaronder La Maison Lenôtre. Gaston Lenôtre opende in 1957 zijn eerste boetiek in Parijs. Inmiddels zijn het er tien in Parijs en 39 in 11 landen. Hier ga je naar toe voor het beste en mooiste gebak en.... voor chocolade.


La maison Ladurée: Het begon allemaal in 1862, wanneer Louis Ernest Ladurée een luxe bakkerij opent in Parijs op rue Royale nummer 16. De decoratie is toevertrouwd aan Jules Chéret, een beroemd schilder en kunstenaar. Hij creëert de l’Ange Pâtissier, de engel die nog steeds voorkomt in het wapen van het Huis Ladurée. Hij liet zich inspireren door het plafond van de Sixtijnse kapel en de Opera Garnier. Ladurée is beroemd voor zijn Macarons. Het was zijn kleinzoon, Pierre Desfontaines die de macaron introduceerde in 1930. Hij kwam met het idee om twee helften van meringue tegen een vulling van ganache te plaatsen. De Franse macaron was geboren en sinds die tijd is het recept niet meer veranderd.


Hédiard is samen met Fauchon de belichaming van Gourmet Parijs. Centraal gelegen op de Place de la Madeleine in het 8ste arrondissement is dit het trefpunt voor de fijnproever. Met een rijke geschiedenis, die zo'n 150 jaar teruggaat, toen Ferdinand Hédiard, 13 jaar oud, gelokt werd door de handel en rijkdom van exotisch fruit in de haven van Le Havre.  In 1854 opende hij zijn winkel in delicatessen. Neem vooral de tijd voor een bezoek aan deze zaak. Bezoek het fruitatelier en ontdek waarom Hédiard beroemd werd als 1ste importeur van exotisch fruit in de 19e eeuw. Wandel naar de speciale specerijen afdeling om een wereldreis te maken zonder het gebouw te verlaten. Leer van de meesters zelf hoe je de perfecte thee kunt vinden of een overheerlijke koffiemelange. Laat je adviseren over de mooiste wijnen, geniet van de heerlijke patés en laat je verleiden door een millefeuille met vanille Bourbon.


Aan de overkant van Hédiard zit Fauchon de zaak voor trendy foodies. Fauchon manifesteert zich als de beste, meest luxe gourmet zaak in Frankrijk. Hier kan je terecht voor de meest geraffineerde, ongewone en exquise producten. Auguste Fauchon, oorspronkelijk een straatventer, dan een wijnhandelaar en de eerste die begint met een catalogus voor levensgenieters. Hij opende zijn eerste winkel in 1886 en is al langer dan een eeuw leverancier van de rijken, het Franse hof, royalties en beroemdheden. Hier vind je de mooiste theesoorten van de wereld en de grootste wijn- en champagnekelder van Frankrijk.

Parijs is klaar voor 2012, het aftellen kan beginnen en straks onder het genot van een heerlijk glas champagne, zo tussen de menigte op de Champs Elysées, rest mij niets anders dan u een mooi en gezond nieuw jaar toe te wensen. Tot volgend jaar.

donderdag 29 december 2011

EEN VERBORGEN RUSSISCH JUWEELTJE

De eerste kerstdag was een zonovergoten dag in Parijs. Vanuit de Place Charles de Gaulle (Etoile) was ik op weg naar het Parc Monceau in het 8e arrondissement.  Lopend over de avenue Hoche, een van de 12 avenues die uitkomen op de Arc de Triomphe, ontwaarde ik boven de fraaie Mansarde huizen, schitterend in de zon, een prachtige gouden koepel, priemend in de helblauwe hemel.  Achter deze avenue in de rue Daru nummer 8 staat een Byzantijns - Russische kathedraal uit 1861. Een juweeltje met vijf gouden koepels die voorzien zijn van een  zogenaamde "Chafior", torenspits.  Dit jaar, om exact te zijn op 15 september 2011, bestond de Cathédrale d'Alexandre-Nevsky, 150 jaar. In de afgelopen anderhalve eeuw, is de kathedraal dè belangrijkste Russische attractie in de stad. Het is in 1983 uitgeroepen tot een beschermd architectonisch monument.



De oprichting van de kerk is een initiatief van pater Joseph Vasiliev die uiteindelijk na 14 jaar lang touwtrekken persoonlijk toestemming kreeg van Napoleon III tot de bouw van deze kerk, die pas in 1922 een kathedraal werd. De bouw werd gefinancierd door giften. Bijdragen kwamen niet alleen van Russen, maar ook van de Serviërs, Bulgaren, Grieken en zelfs van de Fransen. Een van de eerste donoren was tsaar Alexander II, die bijna in de handen van terroristen stierf tijdens een bezoek aan Parijs in 1867. De kathedraal is toegankelijk voor bezoekers op dinsdag, vrijdag en zondag van 15.00 uur tot 17.00 uur. De kerk staat vol met prachtige iconen die glanzen in de gloed van de vele kaarsen. Muurschilderingen zijn er te zien van Albert Alexandrovitch Benois. Onder de koepels weerklinken prachtige liturgische gezangen. De emotie is voelbaar en de wierook doet de rest.  Pablo Picasso trouwde hier met zijn geliefde, de Russische danseres Olga Khokhlova. Beroemde begrafenissen vonden hier plaats, waaronder die van de Russische schrijver  Ivan Toergenjev in 1883; de Russisch Franse kunstschilder Wassily Kandinsky in 1944 en de schrijver en dichter Ivan Bunin in 1953.

Het is verboden om binnen te fotograferen. Vergeet niet dat je hier in een kerk bent en dus het nodige respect moet tonen. Tevens is het goed om te weten dat je noch je armen noch je benen mag kruisen. Alle bezoekers moeten de armen bedekken en mannen betreden de kerk blootshoofds. Op YouTube vond ik een filmpje waar je alvast een kijkje kunt nemen in dit verborgen Russisch juweeltje.

Cathédrale d'Alexandre-Nevsky, rue Daru 8, 8e arrondissement, metro Charles de Gaulle Etoile, Courcelles, Ternes. Gratis toegankelijk op dinsdag, vrijdag en zondag van 15.00 uur tot 17.00 uur (behalve als er een privédienst is)

maandag 19 december 2011

ODE AAN GARE DU NORD

In mijn blog van 11 oktober 2011 maakte ik al melding van de fototentoonstelling Gare du Nord in het fotomuseum te Den Haag. Een samenstelling van foto's door Nederlandse fotografen in Parijs in de periode 1900 - 1968. Een historisch overzicht van wat meer dan 50 Nederlandse fotografen in de loop van de 20e eeuw in de Franse hoofdstad hebben vastgelegd. Tot afgelopen dinsdag 13 december was ik nog niet in staat geweest deze tentoonstelling met eigen ogen te aanschouwen. En ik kan u vertellen deze fototentoonstelling is een "Mustsee" voor elke Parijsliefhebber.


Wat deze fotografen voelden, beleefden, op het moment dat zij deze metropool voor het eerst bezochten is indrukwekkend vastgelegd op de gevoelige plaat. Volgens fotograaf Dirk de Herder¹; (1914-2003) "Parijs was het, Parijs had het. Wie niet ging, had het avontuur niet in zich. Parijs maakte je". Rudy Kousbroek¹; (1929-2010) "ik zag Parijs, brede straten in het ochtendlicht, met het zilveren water dat door de goten stroomde; de monumentale architectuur die soms de onwerkelijke indruk maakt van een filmdecor". Of zoals de dichter Simon Vinkenoog¹ (1928-2009) het verwoorde: "Was Parijs mieters? In de eerste plaats, Parijs was anders! Zo volkomen anders, dat alles, het meest eenvoudige straatbeeld als een scene uit een film kon worden gezien en gefotografeerd, een Franse film uiteraard, met de schaduwen van de nacht en het caféleven van de dag en nacht, en de mensen zelf. Alles anders!"


Bij binnenkomst maakt u als het ware een stap vanuit de coulissen in het decor van Parijs. Prachtig vormgegeven door een wandgrote foto van Kees Scherer  van het Parijs anno 1960. Vervolgens neemt de tentoonstelling u mee langs bijzondere foto's en collectors items, opgehangen per thema van grote namen waaronder; Fred Brommet, Henri Berssenbrugge, Emmy Andriesse, Emiel van Moerkerken, Ed van der Elsken, Johan van der Keuken en nog vele anderen. En voor mij nog onbekende namen als Ad Windig en Marcel Minnee die overigens de foto leverde voor het affiche van deze tentoonstelling. Maar er is meer te zien, zoals aandacht voor een drietal bijzondere fotoboeken waaronder uitgeverij Bruna's bestseller; "Vrouwen van Parijs". "Een liefdesgeschiedenis in Saint Germain des Prés", uit 1956 van Neerlands best bekende fotograaf in het buitenland; Ed van der Elsken. En een gaaf exemplaar van "Paris Mortel" van Johan van der Keuken uit 1963. Van dit boek zijn slechts 1000 exemplaren in omloop. Last but not least, in de laatste zaal, een fascinerende film van Paul Schuitema uit 1939 getiteld; "De Hallen van Parijs". Een film over de dynamiek van de Parijse markthallen; het loven en bieden, het lopen en draven, het laden en lossen. Daarnaast een korte experimentele film: "Études des mouvements à Paris" van Joris Ivens uit 1927.


Als u net als ik deze fototentoonstelling heeft bezocht dan begrijpt u mijn voorliefde voor zwart-wit fotografie en voor de stad Parijs. Deze tentoonstelling kan ik u ten zeerste aanbevelen en hij is nog te zien tot en met 21 januari 2012, in het Fotomuseum te Den Haag. Benno Tempel, directeur van het Fotomuseum Den Haag mag met recht trots zijn want de komende zomer wordt deze tentoonstelling overgenomen door het Institut Néerlandais, één van de oudste buitenlandse culturele centra van Parijs. Om aan te tonen hoezeer deze tentoonstelling mijn "Parijse" hart heeft geraakt is deze blog getiteld: "Ode aan Gare du Nord" en voorzien van een drietal door mij gemaakte foto's in de sfeer van het Parijs door de ogen van, Ed van der Elsken, Emmy Andriesse en Emiel van Moerkerken. Met dit verschil; de foto's zijn gemaakt in 2011.

Fotomuseum Den Haag, Stadhouderslaan 43,  2517 HV Den Haag, openingstijden dinsdag t/m zondag 12.00 uur t/m 18.00 uur. Op maandag gesloten. Toegang € 6,00

Institut Néerlandais, Rue de Lille 121,  7e arrondissement, metro Assemblée National.
 
 ¹ Citaten uit het fotoboek Gare du Nord, Nederlandse Fotografen in Parijs door Wim van Sinderen. ISBN 978-94-6130-032-4, slechts € 24,90

zondag 11 december 2011

TWEE NIEUWE HOTSPOTS

Na een verbouwing van zes maanden is in juli, aan de Champs Elysées nr. 53, het nieuwe "L'Atelier Renault" geopend.


Deze nieuwe hotspot in het hart van Parijs bestaat uit een bar, restaurant en een luxe showroom in de vorm van een experience center. De trendy bar en restaurant zijn verspreid over een ruim en licht mezzanine-niveau, compleet met vijf hoge loopbruggen, uitgevoerd in een super modern jasje van hout, glas en aluminium. De cocktails zijn overheerlijk, het voedsel vers en smakelijk en het entertainment; alles wat met de Champs-Élysées aan de andere kant van de glazen muur gebeurt, eindigt nooit. L'Atelier Renault is dagelijks geopend van 10.30 uur tot 23.30 uur, op vrijdag en zaterdag tot 01.30 uur.

Photos: Courtesy Renault France

Onlangs is het prachtige Musée d'Orsay voor ruim 20 miljoen euro verbouwd. Verantwoordelijk voor dit omvangrijke project is architect Jean Michel Wilmotte. Het betreft de vijfde etage waar je de kunstschatten kunt bewonderen van o.a. Monet, Renoir en Cézanne. Maar het bleef niet alleen bij de vijfde etage. Ook het restaurant achter een van de twee grote klokken is spectaculair gerenoveerd door de Braziliaanse broers Fernando en Humberto Campana.

Photo: Courtesy Musée d'Orsay

Het getuigt van lef om zo'n modern en over-de-top interieur te positioneren, omgeven door beeldende kunst uit de 19e en 20e eeuw. Spiegelende glazen muren, goudkleurige lampen en bijzondere oranje buizenconstructies die de ruimte weer opdelen in verschillende compartimenten. Le café Campana is een mustsee en is geopend van dinsdag tot en met zondag van 10.00 uur tot 18.00 uur en alleen op donderdag tot 21.00 uur. Het Franse dagblad L'Express omschreef het café als een van dè verrassingen van 2011. Het is alleen jammer dat je eerst een kaartje voor het museum moet kopen voor dat je hier heerlijk kunt uitrusten van weer een enerverende dag Parijs.

L'Atelier Renault, avenue des Champs Elysées 53, 8e arrondissement, metro Franklin. D Roosevelt, George V.
Musée d'Orsay, rue de la Légion-d'Honneur 1, 7e arrondissement, metro Solférino, RER Musée d'Orsay.

dinsdag 6 december 2011

DE GROOTSTE BOOM TER WERELD

Een holle kandelaar, een trap naar de eeuwigheid, de toren van Babel of volière van de wereld: Hèt symbool van Parijs. In de meer dan honderd jaren van zijn bestaan verguisd en verheerlijkt. Parijzenaars begroeten elk nieuw monumentaal werk in hun stad met een mengeling van afgrijzen, kritiek en ontsteltenis die een paar jaar duurt, waarna het een dierbaar nationaal symbool wordt. De Eiffeltoren is daarvan een perfect voorbeeld. De toren is inmiddels een onmisbaar onderdeel van de Parijse skyline. Middelpunt van ontelbare foto’s en schilderijen en de rode draad in even zo vele chansons. Het icoon van Parijs en het meest herkenbare gebouw van de wereld, zelfs voor mensen die de toren nog nooit in het echt hebben gezien. De gelegenheid was de wereldtentoonstelling van 1889 als bekroning van het industriële tijdperk; de 19de eeuw. Het onbekende van deze toren is, dat onze vriend Gustave Eiffel helemaal niet aan de basis ligt van dit symbool van Parijs. Het waren twee ingenieurs; Kœchlin en Nougier die op het idee kwamen een heel hoge ijzeren toren te bouwen. Eiffel kocht het brevet van hen, paste het aan, en zijn project won het van 106 andere ingediende projecten.


Net als in de 19e eeuw wordt ook nu weer een nieuw plan voor de Eiffeltoren door de Parijzenaars met afschuw bekeken. De Franse dochtermaatschappij van de Grontmij, Ginger, wil de Eiffeltoren in 2014 transformeren tot de grootste boom ter wereld. Volgens de Franse krant Le Figaro is het de bedoeling om de "Ijzeren Dame'' te behangen met 600.000 planten. Voor het bekleden van de toren wordt ruim zes maanden uitgetrokken. Het tijdschema voor de uitvoering is inmiddels duidelijk: De benodigde planten worden geteeld op kwekerijen rond Parijs tot juni 2012, vervolgens worden de planten rond de toren in netten van hennep gekoppeld aan de structuur. De irrigatie vindt plaats door middel van een netwerk van een state-of-the-art irrigatiesysteem van 12 ton rubberen slangen. Deze werkzaamheden duren tot juni 2013. Dan begint de fase van plantengroei, volledige bloei wordt verwacht in 2014 en 2015. Het project loopt ten einde in juli 2016. De 324 meter hoge toren zou 378 ton extra gewicht moeten torsen. Belangrijk voordeel; deze long van Parijs gaat 3,6 ton CO2 meer absorberen dan hij uitstoot. De lampen die in 2002 zijn vernieuwd zouden door de blaadjes heen schijnen. De kosten worden geraamd op 72 miljoen euro. Niet de Parijzenaars zullen opdraaien voor deze kosten maar private investeerders.


Om een goed idee te krijgen hoe de Eiffeltoren er in 2014 en 2015 uit komt te zien, kan je een kijkje nemen zo'n 200 meter verderop bij het Musée Quai Branly aan de gelijknamige avenue. Daar vindt je een mooi voorbeeld van de vergroening van de hoofdstedelijke architectuur. Om een natuurlijk effect te benadrukken is éen muur van 200 meter lang en 12 meter hoog aan de buitenzijde begroeid met planten. Deze verticale tuinen zijn een ontwerp van de Parijse architect PatrickBlanc.
Een "groene" Eiffeltoren is niet nieuw. In 2009 al te zien in een filmtrailer voor de nieuwe GI JOE film.

Photo: Courtesy of bearotic.com

Nog enkele wetenswaardigheden over de Eiffeltoren: De officiële opening vond plaats op 31 maart 1889. Tot 1929 was het het hoogste gebouw in de wereld. Totaal gewicht 10.100 ton, hoogte eerste platform op 57 meter, het tweede platform op 115 meter en het derde platform op 276 meter. Omhoog en omlaag kun je d.m.v. vijf liften of met de trap, 1656 treden. De toren wordt van binnenuit verlicht door 336 Philips lichtprojectoren (1000W, 400W, 150W) en geven de toren zijn gouden glans. 20.000 kleine lampjes zorgen sinds 31 december 2000 voor het ''sparkling'' effect dat te zien is op elk heel uur. Jaarlijks verbruik zo'n 680.000 kWh. Elke zeven jaar wordt de toren door 25 schilders, opnieuw in de verf gezet. De toren is inmiddels 19 keer geschilderd. Iedere verfbeurt duurt 15 tot 18 maanden en verbruikt 60 ton aan verf. De volgende verfbeurt is gepland in 2015 en 2016. Alain Ducasse zwaait de scepter in de keuken van het befaamde restaurant Jules Verne op de tweede etage. Hier is reserveren een Must! Op 31 maart 2014 bestaat de Eiffeltoren 125 jaar. Reden genoeg voor een ''plantje''.