Paris FvdV is een weblog voor kenners en liefhebbers van de stad Parijs - en voor hen die dat willen worden. Parijs is een stad met een gewichtig verleden, respectabel en gerespecteerd. Het is totaal niet nostalgisch. Parijs is er in geslaagd om, soms op brutale maar altijd op elegante wijze, om te gaan met zijn grootse monumenten. Ze te beschermen en te integreren in de nieuwe dynamiek van de stad. Parijs is een meester op het gebied van herstel en transformatie. U zult er nooit in slagen een volledig overzicht te maken van plekken en verhalen, die allemaal op hetzelfde punt uitkomen en de glorie van deze stad bezingen. toch wil ik een poging wagen. Wekelijks wil ik u niet alleen informeren over wat Parijs nog meer te bieden heeft, maar ook wil ik mijn liefde voor deze stad op u over dragen. In de hoop dat het raakt aan iets wat u herkent of voelt. Ferry van der Vliet.

maandag 20 november 2017

EEN KOORTSACHTIG WEEKJE PARIS PHOTO EN FOTOFEVER

Net teruggekomen uit Parijs bereid ik mij alweer voor op de PAN Amsterdam. Parijs was druk, hectisch, de afgelopen week. Vrijwel het gehele eerste, zesde, zevende en achtste arrondissement stonden in het teken van de fotografie.

Karl Lagerfeld was dit jaar gastcurator van Paris Photo 2017

In mijn twee vorige blogs week verwees ik u al naar de vele hoogtepunten waaronder Paris Photo en Fotofever. Beide beurzen lieten grote successen zien. Paris Photo noteerde in slechts vijf dagen, 64.542 bezoekers ruim 4,1% meer dan vorig jaar. 189 galeries, een nieuw record, vertoonden hun werk en verschillende lieten topverkopen zien. Voorbeelden zijn: De Howard Greenberg Gallery, gevestigd in New York verkocht een aantal werken van Hank O’Neal Archives voor de lieve som van 200.000. Zo ook de Thomas Zender Gallery, uit Keulen waar werken werden verkocht € 29.000 tot 69.000. Het was een komen en gaan en misschien moet ik zeggen kopen en gaan van curators van grote internationale en vermaarde instituten waaronder het Guggenheim, New York – J. Paul Getty Museum, Los Angeles – The Met, New York – SF Moma, San Francisco - Museum of Fine Arts, Houston – Foam Amsterdam en verder uit diverse andere continenten zoals Zuid-Amerika en Azië. 

Onze Nederlandse Ambassadeur Z.E. Pieter de Gooijer liet zich uitgebreid informeren over het werk van de Nederlandse fotografe Carla van de Puttelaar

Meer dan 250 fotografen signeerden hun boeken bij meer dan 30 uitgevers. Hoog bezoek van Brigitte Macron, de echtgenote van de Franse President en diverse ministers uit zijn kabinet; Françoise Nyssen, Minister van Cultuur en Muriel Penicaud, Minister van Arbeid. Ook onze Nederlandse Ambassadeur Z.E. Pieter de Gooijer liet zich uitgebreid informeren over het werk van de Nederlandse fotografe Carla van de Puttelaar en haar nieuwe boek ‘Endornments’. Ook dit jaar stond Paris Photo bol van vintage fotografie dus daarin weinig vernieuwing. De foto’s, geselecteerd door Karl Lagerfeld, brachten ook daar geen verandering in.

Meer dan 250 fotografen signeerden hun boeken bij meer dan 30 uitgevers

Letterlijk spraakmakend was het werk van de Amerikaanse Ellen Brooks. Zeker gezien het feit dat onlangs twee werken van fotografe Vivian Keulards zijn verwijderd uit haar expositie in de WTC The Hague Art Gallery. Het ging om, volgens de kunstenares, 'volstrekt onschuldige foto's' van kinderen met een ontbloot bovenlijf. De getoonde serie van Ellen Brooks op Paris Photo zijn gemaakt tussen 1973 en 1975 als onderdeel van een fotografische installatie van mannelijke en vrouwelijke adolescente naakten die anderhalf keer op ware grootte waren gedrukt op fotolinnen. Een 30-tal ouders reageerde op een advertentie in de Bay Guardian – San Francisco waar modellen werden gevraagd in de leeftijd van 10 tot 15 jaar. Ellen Brooks, toen 27 jaar, wilde met haar foto’s reacties van zelfbewustzijn en fysieke angst opwekken die ook door tieners worden ervaren in deze specifieke tijd van lichamelijke transformatie en seksueel bewustzijn, met de bedoeling een compassievolle en respectvolle band met de kijker te smeden. Vijf foto’s uit deze serie waren te zien bij Galerie Fraenkel. Meer werk van haar is te bewonderen in het Moma – New York, Whitney Museum of Modern Art – New York, San Francisco Museum of Modern Art, Paul Getty Museum – Los Angeles en het Centre George Pompidou – Parijs.

Galerie Fraenkel, San Francisco, presenteerde het werk van Ellen Brooks; 'Adolecents'

Natuurlijk is het onmogelijk om alles te benoemen van Paris Photo. Maar de werken die mij in vervoering brachten waren die van Lillian Bassman (1917 – 2012), Galerie Staley Wise en Melvin Sokolsky, Galerie Peter Fetterman.
Vanaf de jaren 1940 tot de jaren 1960 werkte Bassman als modefotograaf voor de Junior Bazaar en later op de Harper's Bazaar, waar ze de carrière van fotografen zoals Richard Avedon , Robert Frank , Louis Faurer en Arnold Newman promootte. Onder begeleiding van de Russische emigrant , Alexey Brodovitch , begon ze haar modelonderwerpen voornamelijk in zwart en wit te fotograferen. Haar werk werd grotendeels gepubliceerd in Harper's Bazaar van 1950 tot 1965.
Modefotograaf Melvin Sokolsky werd bekend door zijn iconische Bubble serie voor Harper’s Bazaar in 1963.

Lillian Bassman gepresenteerd door galerie Staley Wise, New York

De zeepbel werd in tien dagen gemaakt uit plexiglas en licht aluminium voor de scharnierende ringen. Na een succesvolle test ging Sokolsky onderweg naar Parijs om de lente-collectie voor Harper's Bazaar te schieten. De uitdaging was om, met behulp van een telescopische kraan op elke locatie in Parijs te kunnen fotograferen, samen met zijn favoriete model Simone d'Aillencourt. Na te zijn vergrendeld kon ze nog steeds vrij ademen dankzij een ruimte tussen de twee halve bollen. Met deze serie veranderde Sokolsky voor altijd de modefotografie.

Melvin Sokolsky voor Harper's Bazaar 1963 - Galerie Peter Fetterman

Geen wonder dat Paris Photo nog altijd de grootste fotobeurs is van de wereld. Dus liefhebbers, zet de volgende datum maar vast in uw agenda: de 22e editie van Paris Photo vindt plaats van 7 tot en met 11 november 2018. Ik ben er in ieder geval weer bij.

Ed van der Elsken, 'My Kind of People' gepresenteerd door de Nederlandse galerie Annet Gelink uit Amsterdam

Fotofever dè fotobeurs voor de wat kleinere portemonnee en de beginnende verzamelaar en heeft zich, bij de inmiddels al weer zesde editie, opnieuw overtroffen. 80 Galeries, waarvan 60% buiten Frankrijk, konden zich verheugen op 10.000 bezoekers. Met name zichtbaar waren de Aziatische galeries die schijnbaar de Europese kunstmarkt hebben ontdekt. 10 galeries uit Japan, 2 uit Taiwan en 1 uit Zuid-Korea. Tijdens een seminaar met verschillende Aziatische galeriehouders was het interessant te vernemen dat er grote verschillen zijn tussen de verzamelaars daar en de Europese. Een portret aan de wand is ‘not done’ omdat die plaats alleen bezet wordt door overleden familieleden. Naakt is geen tabou maar zul je niet snel aan de wand zien in een Aziatisch huis. Wel is hiervoor grote interesse bij verzamelaars, maar die foto’s blijven in een lade om er op een eenzaam moment van te kunnen genieten. Volgend jaar opnieuw aanwezig in het fraaie Carrousel du Louvre van 9 tot 11 november 2018.

Fotofever met dit jaar 10 galeries uit Japan, 2 uit Taiwan en 1 uit Zuid-Korea

Tot en met 29 januari kun je in het Grand Palais nog terecht voor de must see expositie van de Amerikaanse fotograaf Irving Penn. Penn (16 juni 1917 – New York, 7 oktober 2009), werd met name bekend werd door zijn werk in de modewereld. Lange tijd werkte hij voor Vogue. Hij maakte meer dan 150 covers voor het magazine en definieerde met zijn foto's de elegantie van de jaren vijftig en zestig. Zijn modefoto's van beroemdheden en topmodellen van zijn tijd verhuisden moeiteloos van de glossy pagina's naar de muren van de grote musea in de wereld.

Fotofever, ‘Femmes de Lumière’ van Dani Olivier

Penn werd in 1917 geboren en was oorspronkelijk schilder en tekenaar. Hij bezocht de kunstacademie in Philadelphia en publiceerde in 1938 voor het eerst tekeningen in Harper’s Bazaar. Hetzelfde jaar verhuisde Penn naar New York. Aan de kunstacademie van Philadelphia had hij les gehad van de Rus Alexey Brodovitch, die tevens art director van Harper’s Bazaar was. Mede na aandringen van Brodovitch werd in 1943 voor het eerst een foto van Irving Penn op de omslag van modetijdschrift Vogue geplaatst. Penn zou meer dan veertig jaar aan dit blad verbonden blijven. Terwijl hij vanaf 1943 voor Vogue fotografeerde, bleef zijn stijl dwars door alle moderevoluties heen opmerkelijk constant. Hij fotografeerde zijn modellen bijna alsof ze klassieke beelden waren, met een ongelooflijk oog voor detail en compositie. En terwijl om hem heen steeds meer een 'snapshotesthetiek' werd gebruikt, bleef zijn werk compositorisch strak en minimalistisch: geen haartje verkeerd. En áls het verkeerd zat, dan was het omdat Penn het had toegestaan. Hij was een van de eerste, door modellen tegen een egale witte achtergrond te fotograferen: alles voor de vorm.

Irving Penn nog te zien tot 29 januari 2018 in het Grand Palais

Penn maakte iconische portretten van Truman Capote, Pablo Picasso, Alfred Hitchcock en zo ongeveer iedere andere grote kunstenaar en schrijver van zijn tijd. Geen wonder dat het Grand Palais het eeuwfeest van de geboorte van een van de grootste fotografen van de 20e eeuw markeert met een overzichtstentoonstelling. Deze tentoonstelling is georganiseerd door het Moma, New York en het Réunion des Musées Nationaux Grand Palais, in samenwerking met The Irving Penn Foundation en is de eerste grote overzichtstentoonstelling van het werk van de Amerikaanse kunstenaar in Frankrijk sinds zijn dood. Het kijkt terug op zijn zeventigjarige carrière, met meer dan 235 fotografische afdrukken, allemaal geproduceerd door de kunstenaar zelf, evenals een selectie van zijn tekeningen en schilderijen. De tentoonstelling biedt een uitgebreide visie op het scala aan genres waarin hij werkte: mode, stillevens, portretten, naakten, schoonheid, sigaretten en puin. In zijn vrije werk kon hij met dezelfde hang naar perfectie inheemse stammen of sigarettenpeuken op de straten van Manhattan fotograferen. Maar ook in zijn foto's van Peruaanse boeren of stammen in Papoea-Nieuw-Guinea wist hij volgens de kenners die kalmte en precisie te vangen. ‘Geen enkel detail ontsnapte aan het beeld, tenzij hij het wilde.

In 1958 werd hij een van ‘The World Greatest Photographers’ genoemd in een poll opgezet door ‘Popular Photographer Magazine.’

“A good photograph is one that communicate a fact, touches the heart, leaves the viewer a changed person for having seen it. It is, in a word, effective!”

Irving Penn 1917-2009

woensdag 8 november 2017

PARIJS, ‘LES ANNÉES FOLLES,’ DOOR DE LENS VAN BLAISE ARNOLD

De belle époque verwijst naar de periode tussen 1895 en het begin van de eerste Wereldoorlog in 1914. Industriële misère en anarchistische moorden werden vergeten ten gunste van het goede leven in de opéra, de nieuwe boulevard cafés en de danspaleizen, waaronder de Folies Bergère en de Moulin Rouge. De uitjes van de middenklasse, boottochtjes, picknicks op het land en in de voorsteden, dansen in de guinguettes vormden de thema’s van een nieuwe generatie schilders: Monet, Renoir, Degas, Caillebotte en Sisley. Bohemiens; zij ontmoeten elkaar op Pigalle, Montmartre en later in Montparnasse. De decadenten en symbolisten gaven vorm aan de zonnige onbezorgdheid van het impressionisme. In de jaren negentig kwam een ingewikkelde, decoratieve stijl, de art nouveau, tot bloei in de gebouwen van Guimard die vorm gaf aan de nieuwe metro en de warenhuizen waaronder Galeries Lafayette.

Maitre Guilbaud - Photo Blaise Arnold

Wereld-tentoonstellingen volgden elkaar op en waren niet alleen goed voor het moreel maar leverden ook nieuwe monumenten: Het Palais de Chaillot, de Eiffeltoren, het Grand en Petit Palais, de Pont Alexandre. Parijs werd bekroond tot dè wereldhoofdstad, kosmopolitisch, bruisend. Waar een genotzuchtige aristocratie zich zij aan zij vermaakte met alcoholisten, morfineverslaafden, prostituées en cancan-danseressen in de Moulin Rouge en de maison closes waaronder de  Le Chabanais en de ’One Two Two’. Aan het begin van de 20e eeuw vestigden kunstenaars als Picasso, Braque, Chagall zich in Parijs. In het interbellum volgden veel buitenlandse schrijvers. Onder hen bevonden zich Gertrude Stein, Ernest Hemmingway, Ezra Pound en Henry Miller. Jazz was de muziek, Chanel de mode, Charleston de dans, Art Deco de stijl, Surrealisme de kunst en Montparnasse de wijk die het culturele klimaat van die bijzondere tijd belichaamde.

Alfred Agostinelli - Photo Blaise Arnold

Misschien een wat lange inleiding die mij brengt naar het onderwerp: Parijs, ‘les années folles’ door de lens van Blaise Arnold. Zijn naam doet het niet vermoeden maar hij is een Fransman en woont in Parijs. Al meer dan acht jaar werkt hij aan zijn serie ‘Stories’. Prachtige geënsceneerde beelden over het Parijs op de drempel van de twintigste eeuw. Krachtige portretten van fictieve personen, ieder met hun eigen verhaal, geplaatst in een decor wat zo in elke film zou passen uit die tijd. Zoals films van Henri Verneuil, Denys de La Patellière en Marcel Carné. Nauwkeurig en minutieus bewerkt in Photoshop. Historische reproducties, geraffineerd samengesteld, die ons een inkijk geven in het tijdsbeeld van 'les années folles' zoals gegrift in ons collectieve geheugen.

Edouard Chautemps - Photo Blaise Arnold

De hoofdpersonen uit de foto’s zijn steeds getuige van een scene die zich afspeelt op de achtergrond, meer dan honderd jaar geleden. Een haast superrealistische constructie van het verleden. Alles klopt en past in het tijdsbeeld, zoals de kentekens van een auto op de achtergrond, de kledingstijl, de reclameschilderingen op muren, oude posters. Hoe langer je kijkt naar de foto’s des te meer details worden zichtbaar. Foto’s die je doen hunkeren naar deze voorbije tijd. Een complete film gevangen in slechts een beeld.

Madeleine Henriot - Photo Blaise Arnold

Blaise werkt soms maanden aan een foto. Met een enorm historisch besef, steeds op zoek naar beelden uit die tijd, die hij kan verwerken in zijn samengestelde foto’s, om zo de problemen van anachronisme te voorkomen. Zo maakt hij hooguit acht tot tien beelden per jaar. Maar soms duurt het maanden voor hij tevreden is met het resultaat. Dan is er ook nog de tijd die hij besteed op zoek naar geschikte locaties. Echt monnikenwerk, zoals ik dat ken bij de fotografie van Collodion Alex Timmermans die onlangs in Parijs zijn boek ‘Storytelling’ presenteerde. Alex werkt met hetzelfde procedé gebruikelijk in de periode rond 1900 zonder gebruik van Photoshop. Blaise fotografeert met een Hasselblad H3D en creëert zijn meesterwerken met behulp van Photoshop.

Robert Copeau - Photo Blaise Arnold

Het werk van Blaise Arnold is dit jaar te zien op de stand van ‘Competence Photo’ tijdens de ‘Salon de la Photo’, Porte de la Versailles, van 8 tot en met 13 november, tijdens de fotoweek van Parijs met andere grote beurzen waaronder Paris Photo en Fotofever. Blaise debuteert daar met foto’s uit de serie ‘This is (not) America’ eveneens onderdeel van zijn ‘Stories’ serie.

Raymond Dalban - Photo Blaise Arnold


Ik vind zijn werk over het Parijs 'les anées folles' zo uniek dat ik hem graag een forum biedt in mijn weblog Paris FvdV. Helaas heeft deze fotograaf nog geen galerie of fotoboek. Wel kun je zijn foto’s bestellen via zijn eigen website.  

Yvette Duvivier - Photo Blaise Arnold

Deze week van 9 tot en met 13 november 2017, is Parijs in de ban van alles wat met fotografie te maken heeft. Parijs werkt als een magneet op 'collectioneurs', topfotografen, would be's, could be's en goedwillende amateurs. Ik doel op het jaarlijks terugkerende PARIS PHOTO; de vierdaagse portfolio manifestatie in het Grand Palais en de alweer zesde editie van FOTOFEVER in het Carrousel du Louvre. Zie ook mijn blog van vorige week.

Louis Costa - Photo Blaise Arnold

donderdag 2 november 2017

GET THE FEVER - PARIS PHOTO & FOTOFEVER PARIS 2017

Fever, fotofever. Volgende week van 9 tot en met 12 november 2017, is Parijs in de ban van alles wat met fotografie te maken heeft. Het wordt druk, heel druk, in het Grand Palais en het Carrousel du Louvre. Ik heb het over de twee grootste foto-events van het jaar, waar Parijs als een magneet werkt op 'collectioneurs', topfotografen, would be's, could be's en goedwillende amateurs. Ik doel op het jaarlijks terugkerende PARIS PHOTO; de vierdaagse portfolio manifestatie in het Grand Palais en de alweer zesde editie van FOTOFEVER in het Carrousel du Louvre.

Inmiddels alweer de eenentwintigste editie van de grootste fotobeurs ter wereld: Paris Photo in het Grand Palais.

Als je aan fotografie denkt, denk je aan Parijs, de stad van het licht. Een medium, uitgevonden door de Fransman Nicéphore Niépce. Denk aan Louis Daguerre, die in 1837 een straattafereel aan de boulevard du Temple vastlegde op een verzilverde koperen plaat. Of André-Adolphe-Eugène Disdéri: Hij verkreeg in 1854 het patent voor de carte de visite, een soort kartonnen visitekaartjes, waarop een albuminen foto, meestal een portret, werd afgedrukt. Niet te vergeten grote namen als Félix Nadar. Beroemd door zijn foto's van tijdgenoten, onder andere Jules Verne en Sarah Bernhardt, maar vooral door zijn eerste luchtfoto's. Eugéne Atget en Brassaï, beiden beroemd door foto's van het toenmalige Parijse straatleven en de architectuur.  Jacques Henri Lartigue, die zich weer toelegde op fotografie van autoraces, vliegtuigen en modieuze vrouwen. Henri Cartier-Bresson, meester fotograaf en medeoprichter van Magnum. De rode draad; allemaal Fransen. Geen wonder dat de grootste internationale fotobeurs ter wereld plaatsvindt in de bakermat Parijs, in een paleis, een Grand Palais!

Paris Photo heeft dit jaar Karl Lagerfeld kunnen strikken als ‘l’invité d’honneur.’ 
Photo: zelfportret © Karl Lagerfeld

Inmiddels staat alweer de eenentwintigste editie van PARIS PHOTO op de agenda. Een ontmoeting met 160 prominente fotogaleries afkomstig uit 30 landen, waarvan drie galeries uit Nederland (Annet Gelink, Grimm en Project 2.0), 30 uitgevers van kunstboeken uit de hele wereld en naar verwachting 60.000 bezoekers die het werk van ruim 2500 kunstenaars te zien krijgen. Tevens komen vele beroemde fotografen naar de hoofdstad voor handtekeningssessies en om hun publiek te ontmoeten. De collectie is internationaler dan ooit. De beurs laat zien dat de belangstelling voor de negentiende-eeuwse fotografie is gegroeid. Evenals voor juist de nieuwste fototechnieken, die ontzagwekkend grote, technisch hyper perfecte afdrukken opleveren. Voor galeries als Hamilton uit Londen en multinational Gagosian is Paris Photo onmisbaar – ze hebben er dan ook een standhuur voor over van, naar verluidt, 65.000 euro.

Paris Photo; een ontmoeting met 160 prominente fotogaleries afkomstig uit 30 landen

Florence Bourgeois en Christoph Wiesner, de directeuren van Paris Photo hebben dit jaar Karl Lagerfeld kunnen strikken als ‘l’invité d’honneur.’ Niet alleen artistiek directeur van Chanel, Fendi en Karl Lagerfeld, uitgever, maar sinds 1987 ook een verdienstelijk fotograaf met diverse hoge onderscheidingen voor zijn fotografisch werk waaronder de ‘Cultuurprijs Deutsche Gesellshaft für Photography’ en de ICP Trustee Award of ‘The International Center of Photography’. Een groot deel van zijn oeuvre  is dan ook te zien in het Grand Palais. “Today, Photography is part of my life. It completes the circle between my artistic and professional restlessness” Aldus Karl Lagerfeld.

Een van de topstukken gepresenteerd door Camera Work, Berlijn: Christy Turlington gefotografeerd door © Patrick Demarchelier in 1990 

PARIS PHOTO is opgericht in 1997 en is dé meest prestigieuze fotokunstbeurs, gewijd aan historische en hedendaagse fotografie. In de afgelopen 20 jaar is Paris Photo uitgegroeid tot hèt belangrijkste evenement als ontmoetingsplaats voor handelaren, curatoren, verzamelaars  van hedendaagse en moderne kunst, fotografie professionals, kunstenaars en een steeds groeiend publiek van kunstliefhebbers. Dit blijkt ook uit de trouwheid van partners en hoofdsponsoren. Ook dit jaar zijn er topstukken te zien waaronder een zwart-wit foto van Romy Schneider gemaakt in 1969 door Gilles Caron bij Galerie ‘School Oliver Castaing. ‘Yellow Passage’ van James Casebere bij Galerie Templon en mijn favoriet Christy Turlington gefotografeerd in 1990 door fotograaf Patrick Demarchelier bij Galerie Camera Work.

Photo: © James Casebere, 'Yellow Passage' - Galerie Daniel Templon, Brussel

Ook dit jaar weer de uitreiking van de ‘Photobook Awards’ door de Aperture Foundation. Nieuw is een overzichtstentoonstelling van diverse jonge talenten: Carte Blanche Students 2017. Een initiatief van Paris Photo, Picto Foundation en SNCF Gares.
BMW als officiële partner laat werk zien van Dune Varela, winnaar van de 2016 BMW Residency Award.
Hoofd sponsor JP Morgan presenteert ‘Lucid Objects’ werk uit de JP Morgan Chase Art Collection.
De New Yorkse fotograaf Martin Schoeller is gast bij Pernod Ricard.
‘Espacio Havana’ is een initiatief van Elliott Erwitt Havana club 7 Fellowship, een vip bar ingericht voor ontmoetingen met artiesten en signeersessies.
Leica laat werk zien van Terje Abusdal, winnaar van de ‘Leica Oskar Barnack Award 2017’ en Sergey Menilchenko winnaar van de ‘Leica Newcomer Award.’
Voor het tweede jaar presenteert Huawei foto’s van talentvolle fotografen van de Huawei Photo Academy.
Het Champagne huis Ruinart acteert met het Yokohama project van fotograaf Giada Ripa. 150 jaar geschiedenis (1867-2017).
En als laatste 25 jaar Pink Ribbon en de uitreiking van de Estée Lauder Pink Ribbon Award.

Photo: © Gilles Caron - Romy Schneider in l'émmission Dim Dam Dom (1969) - Galerie School Olivier Castaing, Parijs

Paris Photo, geopend voor het publiek van donderdag 9 november 2017 tot en met zondag 12 november. Openingstijden 12.00 uur tot 20.00 uur en op zondag tot 19.00 uur. Ik adviseer je kaarten vooral online te bestellen € 30 per dag per persoon
Lokatie: Grand Palais, Avenue Winston Churchill, 8e arrondissement, métro Champs Élysées Clemenceau.

'Official visual' Paris Photo: 'Oh Man' - © Lise Sarfati (2012) Galerie Particulière, Parijs - Brussel

FOTOFEVER
In 2011 debuteerde Parijs met haar eerste FOTOFEVER. Nu in 2017 alweer de ZESDE editie. Fotofever richt zich speciaal op verzamelaars, geïnteresseerd in nieuw en jong talent. Van 10 tot 12 november verandert het Carrousel du Louvre wederom in een tempel van fotografie met 80 internationale en nationale galeries. Helaas is er dit keer geen galerie uit Nederland vertegenwoordigd. Fotofever verwacht een bezoekersaantal van 15.000 bezoekers.

Visual Fotofever Paris 2017 
Photo: © Christophe Beauregard 'It's getting dark' (2013) Galerie Exposed, Frankrijk

Dit jaar ligt de focus op een zestal initiatieven.
1: Speciaal geselecteerde werken tot € 5000, een mooie prijs voor startende verzamelaars. Al deze foto's zijn bij de galeries te herkennen aan speciale 'start to collect' stickers.
2: In een ruimte vlakbij de ingang van ruim 200 m² is een ‘start to collect’ collectie opgebouwd vandaar uit vertrekken gratis rondleidingen van een uur, waar een team van specialisten de beginnende verzamelaar helpt bij het selecteren van 10 werken als start van een fotoverzameling.
3: Elke dag, om 15.00 uur seminars samen met een kunstenaar, een collectioneur en een galeriehouder met thema's wat er zoal komt kijken bij het aanschaffen van een 'Masterpiece in Photography'?
4: Alle bezoekers krijgen gratis een manual met tips en tricks, gratis bij hun entrée.
5: Nieuw, Club Fotofever: Iedereen die een kunstwerk aanschaft gedurende fotofever wordt automatisch lid van de Fotofever-verzamelaarsclub en krijgt gratis toegang tot alle fotofever Events in 2018.

Photo: © Shinya Arimoto 'Tokyo Circulation' (2006-2015) - Zen Foto Gallery

Fotofever Paris 2017 van vrijdag 10 tot en met zondag 12 November in het Carrousel du Louvre, rue de Rivoli 99, 1e arrondissement, métro Louvre Rivoli. Entree € 20, Voorverkoop via internet € 15
Openingstijden van 11.00 uur – 20.00 uur, zondag tot 18.00 uur

Mocht u niet genoeg hebben aan het Grand Palais en het Carrousel du Louvre dan vind je hieronder het aanbod van enkele andere foto-exposities die je zeker niet mag missen. Houd er rekening mee dat de meeste exposities en tentoonstellingen op maandag gesloten zijn.

Photo: © Michael Cook, Majority Rule - Tunnel (2014) 
courtesy of 'This is no Fantasy'- Dianne Tanker gallery

Atelier Néerlandais
L’Europe Autrement – Henrie Cartier Bresson, Nico Bick, Otto Snoeck
21 september – 17 december 2017
Rue de Lille 121, 7e arrondissement, métro Assemblée Nationale
Alle dagen geopend met uitzondering van maandag van 12.00 uur - 18.00 uur

Grand Palais
Irving Penn
21 september 2017 – 29 januari 2018
Avenue du Général Eisenhower 3, 8e arrondissement, Métro Champs-Élysées-Clemenceau
Voor openingstijden zie website

Salon de la Photo
Sebastião Salgado - Parfum de Rêve
9 november 2017 - 13 november 2017
Parc des Expositions in Porte de Versailles, 15e arrondissement, métro  Porte de Versailles
Geopend van donderdag 10 tot en met zondag 13 / 10.00 uur - 19.00 uur
Maandag 14 november: 10.00 uur - 18.00 uur

5e editie Festival Photo Saint-Germain
zeventiendagen in het teken van de route, een selectie van musea, culturele centra, galeries en boekhandels op de linkeroever.
3 november 2017 - 19 november 2017
Deelname door 49 galeries, instellingen en musea.

Photo: © Kyriakos Kaziras - 'White Dream' nouvelle saison - Galerie Blin plus Blin, Parijs

Galerie Blin-plus-Blin
Kyriakos Kaziras – White Dream nouvelle saison
31 oktober – 2 december 2017
Fotografie op voorraad van de Nederlandse Collodion fotograaf Alex Timmermans.
Rue de l'Université 46, 7e arrondissement, métro rue du Bac
Geopend van dinsdag tot en met zaterdag 11.00 - 19.00 uur

Académie des Beaux-Arts
Bruno Fert - Refuge
20 oktober - 19 november 2017
Quai de Conti 23, 6e arrondissement, métro Pont Neuf
Alle dagen geopend met uitzondering van maandag van 11.00 uur tot 18.00 uur

Le Bal
Clément cogitore – Braguino ou la Communauté Impossible
14 september 2017 - 23 december 2017
Impasse de la Défense 6, 18e arrondissement, métro Place de Clichy
Openingstijden woensdag, donderdag, vrijdag 1200. uur - 20.00 uur (donderdag tot 22.00 uur) Zaterdag van 11.00 uur tot 20.00 uur en zondag van 11.00 uur tot 19.00 uur

Institut du Monde Arabe
Biennale des Photographie du Monde Arabe Contemporain
13 september – 12 november 2017
Rue des Fossés Saint-Bernard 1, 5e arrondissement, métro Jussieu, Cardinal Lemoine
Geopend van 10.00 uur tot 18.00 uur, op maandag gesloten


Fotofever 2017 - Photo © Lakin Ogunbanwo - 'Let it Be' uit de serie 'Are we good enough' 2016 - courtesy  This is no fantasy'  Dianne Tanzer gallery

Galerie Rabouan Moussion
Tania Mouraud – From Chaos to Art
14 oktober - 25 november 2017
Rue Pastourelle 11, 3e arrondissement, métro
Openingstijden maandag tot en met zaterdag 10.00 uur - 19.30 uur. zondag gesloten

Centre Culturel Canadien
Sara Angelucci en Sanaz Nazinani – Piece by Piece
22 november 2017 – 12 novembeer 2018
Rue de Constantine 5, 7e arrondissement, métro Invalides
Geopend maandag tot en met vrijdag van 10.00 uur - 18.00 uur. Zaterdag en zondag

Centre Culturel Irlandais
Pauline Julier, Christian Lutz,
09 november 2017 – 12 november 2017
Rue des Irlandais 5, 5e arrondissement, métro place Monge, Cardinal Lemoine
Geopend van dinsdag tot en met zaterdag van 14.00 - 18.00 uur (woensdag tot 20.00 uur) zondag van 12.30 uur - 14.30 uur. Maandag gesloten.

Fondation Henri Cartier-Bresson
Raymond Depardon - Traverser
13 september 2017 - 17 december 2017
Impasse lebouis 2, 14e arrondissement, métro Gaîté, Edgar Quinet
Alle dagen geopend met uitzondering van maandag - 13.00 uur - 18.30 uur


Fotofever 2017 - Photo: © Irene Cruz, courtesy Fifty Dots

Jeu de Paume
17 oktober 2016 – 21 januari 2018
Albert Renger, Ali Kazma, Steffani Jemison.
Place de la Concorde 1, 8e arrondissement, métro Concorde
Alle dagen geopend met uitzondering van maandag. 11.00 uur - 19.00 uur (dinsdag tot 21.00 uur)

Maison Européenne de la Photographie
Nicolas Combarro – Marlène Dietrich, collectie Pierre Passebon – Pierre Livio, Pascal Maitre, Claude Mollard, Zhong Weixing
08 november 2017 - 21 januari 2018
Rue de Fourcy 5/7, 4e arrondissement, métro Saint-Paul, Hôtel de Ville, Pont Marie
Geopend van woensdag tot en met zondag 11.00 uur - 19.45 uur


Photo: 'Autumn' - © Alex Timmermans, courtesy Galerie Blin plus Blin, Parijs

donderdag 26 oktober 2017

PARIS-BERCY VERLEDEN, HEDEN EN TOEKOMST

Een foto op Facebook, van een van mijn trouwe lezers, intrigeerde mij zo dat ik tijdens mijn afgelopen bezoek aan Parijs naarstig op zoek ging. Een toegestuurd kaartje bracht mij na jaren weer terug naar een van mijn geliefde parken in Parijs: Parc de Bercy in het 12e arrondissement. Heerlijk om te wandelen, vooral in de lente en de herfst. Het parc de Bercy heeft al een leven van honderden jaren achter de rug. Volgens de legende is  de oorsprong van de naam "Bercy" afkomstig van een eiland gelegen aan de monding van de rivier de Seine; "Belsinaca" waar Keltische stammen ca. het jaar 850 enkele  hutten hadden gebouwd. In het jaar 1704 wordt het eiland Bercy bij gratie van Louis XIV vrijgesteld van belastingen bij het verkopen van wijn.  De eerste wijnkelder van Bercy is geboren. In de 17de eeuw was het onderdeel van een domein dat zich uitstrekte van de rand van de stad tot aan Charenton. De gemeente Bercy wordt opgericht in 1790 en op de 1e januari 1860, wordt Bercy geïntegreerd in Parijs.  

Door haar ligging aan de Seine groeit Bercy uit tot een van de grootste wijnmarkten van de wereld

In het zelfde jaar wordt het een wijnopslagplaats, waar bomen worden geplant die voor verkoeling van de entrepots moeten zorgdragen. Door haar ligging aan de Seine groeit Bercy uit tot een van de grootste wijnmarkten van de wereld. Wijn, eaux de vie en port worden in houten schuiten over de Seine en later per spoor aangevoerd. Daarna neemt het aantal  wijnkelders snel toe en worden in 1878 de Entrepôts van Bercy, een belastingvrije enclave van 43 hectares groot.  Langs het water verschijnen lokalen, de "guinguettes", waar men kan eten, drinken en flirten in de buitenlucht aan feestelijk opgemaakte tafels en men de musette kan dansen op de altijd vrolijk stemmende Franse accordeonmuziek. Veel kunstschilders, schrijvers, en fotografen, hebben zich laten inspireren door deze “art de vivre”.

Bercy, begin 20e eeuw

Geleidelijk aan verliest de wijn zijn krans en worden de opslagplaatsen verlaten. De gemeenteraad van Parijs lanceert in 1979 grootse plannen, die kunnen worden beschouwd als het begin van de herontwikkeling van het vervallen Bercy. De meeste wijnkelders hebben het veld moeten ruimen, maar gelukkig zijn de Entrepôts van Bercy gespaard gebleven en vormen het laatste voorbeeld van industriële architectuur uit de 19de eeuw. De "Grand Projets" van president François Mitterand zorgen voor een hernieuwde aandacht voor tuinen en parken. Het klassieke parc de Bercy, 12,5 hectaren groot, wordt opnieuw aangelegd. Gelukkig zijn de herinneringen aan het prachtige wijnverleden nog overal zichtbaar aanwezig. De treinsporen op de lanen waarover de druiven werden getransporteerd. De woningen van een tweetal wijnhandelaren, een oud tolhuis en, later toegevoegd, een heuse wijngaard met 350 stokken, goed voor zo’n 250 liter wijn per jaar. Tussen de meer dan honderd jaar oude kastanjes en platanen zijn grootse waterpartijen aangelegd met loopbruggen en sculpturen en negen thematische tuinen. Waaronder de "Jardin de la Mémoire", opgedragen aan Yitzak Rabin met een rozentuin, een kruidentuin en een boomgaard met orangerie. Drie loopbruggen brengen je van de ene kant naar de andere kant van het park en naar de cour Saint-Émilion met de gerestaureerde wijnpakhuizen van Bercy. Een binnenplaats geplaveid met meer dan 17.000 oude straatstenen en de oude spoorbaan nog intact is omgeven door leuke winkeltjes, een wijnbar en volop restaurants, waar het bij mooi weer heerlijk lunchen is of gewoon genieten van een goed glas wijn of een heerlijke cappuccino.

Het huidige parc Bercy waar de sporen van het verleden duidelijk zichtbaar zijn.

Een andere bijzondere plek die herinnert aan het wijnverleden van Parijs is een plek, gesitueerd in een kwadrant  tussen de rue des Pirogues de Bercy, rue Baron le Roy, avenue des Terroirs de France en de rue l'heureux, 1,5 hectare groot en gelukkig benoemd tot cultureel erfgoed. De ‘Pavillons de Bercy’, de voormalige wijnmagazijnen gebouwd door een leerling van Eiffel omvatten; 10.000 M² gebouwen, waarvan 5.000 M² speciaal zijn ontworpen voor een breed scala van bedrijfsevenementen en privé recepties;  3.000 vierkante meter verharde binnenplaatsen en met bomen omzoomde straten; 1.000 M² verdeeld in 2 buitenruimten van 500 M² elk, die kunnen worden overdekt met tenten. In een van de ‘pavillions’ is het ‘Musée des Arts Forains’ gevestigd. Jean-Paul Favand verzamelde gedurende 35 jaar duizenden zeldzame objecten; kermissen, entertainment, variété, theater en music hall. Helaas is dit prachtige museum alleen voor het publiek geopend tussen 26 december en 2 januari, waar je kunt kennismaken met de dromerige en surrealistische fantasiewereld van de kermis.

Er is zelfs een heuse wijngaard met 350 stokken, goed voor zo’n 250 liter wijn per jaar

Het toegestuurde kaartje voert mij richting de Seine naar de quai de Bercy waar ik oog in oog kom te staan met een loopbrug over een knooppunt van snelwegen en spoorbanen maar ook een gesloopte ijzeren deur die toegang geeft naar een doorgang met een twintigtal arcades. Ik ben hier duidelijk op verboden gebied en ik twijfel of ik mij hier wel moet begeven. Het is duidelijk gekraakt en sommige overdekte delen dient als slaapplaats voor clochards en randfiguren uit de Parijse samenleving. Maar u kent mij, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Dit keer ben ik beland in een van de meest bijzondere stukje uit de historie van het wijnverleden van Bercy. Ik ben aangekomen aan de rand van Parijs en de voorstad Charenton. Gesplitst door een gigantisch rangeerterrein van het Gare de Lyon en het Gare de Bercy. Hier liep vroeger de Petite Ceinture en ik sta bij de overblijfselen van de Gare de la Rapée. Gebouwd in 1862 en onderdeel van de PLM- lijn: Parijs, Lyon, Marseille en de Petite Ceinture. Later, tussen 1877 en 1895, aangevuld met grote magazijnen.

Een gesloopte ijzeren deur die toegang geeft naar een doorgang met een twintigtal arcades

Zo rond 1850 werd besloten om een spoorbaan aan te leggen langs de toenmalige stadsgrenzen. De 'Chemin de fer de Petite-Ceinture', voorloper van de metro maar dan grotendeels bovengronds. Meer dan 160 jaar later bestaat het grootste deel van het traject nog steeds. In 1848 had Parijs vijf grote stations gerund door vijf verschillende spoorwegbedrijven: la Compagnie des chemins de fer de l'Ouest (de stations Gare Saint-Lazare -1837 en Gare du Nord - 1846), la Compagnie du chemin de fer de Paris à Strasbourg (Gare de l'Est - 1849),  la Compagnie des chemins de fer de Paris à Lyon et à la Méditerranée (gare de Lyon - 1847) en la Compagnie du chemin de fer de Paris à Orléans (Gare d'Austerlitz - 1840). Ieder spoorbedrijf onderhield zijn eigen spoorlijn zonder enige aansluiting op een concurrerende lijn, want dit zou hun regionale monopolies in gevaar brengen. Aangezien er in Parijs geen enkele spoorverbinding bestond tussen de diverse grote treinstations, moesten goederen door de nauwe straten, met paard en wagen worden vervoerd, om elders hun weg per spoor te vervolgen. Een ringlijn bood de mogelijkheid om de stad te omzeilen en aftakkingen zorgden ervoor dat alle stations bereikbaar werden.

Het ‘Terrasse des Négociants’ met de twintig bogen onderdeel van het vroegere Gare de la Rapée

Ingeklemd tussen de Seine, de snelweg A4 en de Périphérique diende dit voormalige station als goederenstation voor wijnen aangevoerd vanuit Algerije met koelwagons via de Franse haven van Marseille. Het station kent een unieke bouw , heeft de vorm van een rechthoek van 300 meter lang en 130 meter breed en bestaat uit twee niveau’s. Het onderste niveau; 'La Rapée inferior' of het Bercy koelstation bestaat uit zes kluizen die liggen onder het niveau van de Seine en van de spoorbaan maar op het zelfde niveau als de pakhuizen van Bercy, waar nu onder andere het Musée des Arts Forains is gevestigd. De kluizen waren voorzien van een eigen spoorsysteem met roterende platforms en hydraulische liften. Mede dankzij de thermische isolatie en imposant metselwerk steunend op zes meter hoge kolommen, heerst hier de ideale koeltemperatuur voor de opslag van wijn namelijk 14°C. 

'La Rapée inferior' of het Bercy koelstation bestaat uit zes kluizen die liggen onder het niveau van de Seine en van de spoorbaan

Het bovenste niveau ‘La Rapée superior’ ligt er precies boven en direct aan de spoorweg Parijs, Lyon, Marseille. Achter het station het ‘Terrasse des Négociants’ met de twintig bogen. Hier liepen de wijnkoopmannen om in een van de zes kelders de aangevoerde wijn te proeven en via een tunnel ter hoogte van rue Baron-Le-Roy te laten afvoeren naar de naastgelegen pakhuizen. Daar schroomden zij niet om de Bourgogne of de Côtes-du-Rhône te ‘veredelen’ met Algerijnse wijn. Tot 1960 verdienden de wijnhandelaren van Bercy een fortuin met deze assemblage producten van twijfelachtige kwaliteit. De structuur van het station is nog steeds uniek in Frankrijk en is nog steeds het enig overgebleven ecologische magazijn in Parijs. Net als de Petite Ceinture werd het station gesloten op 23 juli 1934. In 1977 werden de gebouwen door de SNCF verkocht aan de stad Parijs. De huidige gebouwen zijn nu in gebruik als opslagruimtes, filmstudio of ateliers voor kunstenaars en ambachtslieden waaronder timmerlieden en metaalbewerkers.

Wijn afkomstig uit Algerije werd ondergronds verdeeld dankzij een inventief spoorsysteem
Photo courtesy of Teddy Vousener

Mede dankzij het initiatief van Xavier Niel, een Franse ondernemer en zakenman die actief is in de telecommunicatie- en technologie industrie, is Parijs beter na gaan denken over het behoud van spoorweg erfgoed. De onlangs geopende Halle Freyssinet in het 13e arrondissement is daar een schoolvoorbeeld van (zie ook mijn vorige blog over een bizar stukje Parijs). Ooit een vervallen 3000 meter lange vrachthal van de Franse spoorwegen, nu een monument dat plaats biedt aan de grootste internet-incubator ter wereld met onderdak voor maar liefst 1000 start-ups. De nieuwe naam voor deze start-up campus: Station F.

Groen licht voor het Bercy-Charenton project

Op 3 juli 2017 heeft de gemeente Parijs het ontwikkelingsproject voor het district Bercy-Charenton goedgekeurd. Een samenwerking tussen de stad Parijs en de voorstad Cherenton-le-Pont. Op een gebied van 80 hectare ontstaat tussen 2018 en 2030 een geheel nieuw economisch centrum, Bercy-Charenton, als uitbreiding van het 12e arrondissement. Geraamde kosten 1 miljard euro. Vier projectontwikkelaars werken er aan: Nexity, Altarea, Bouygues en de Belgische groep Atenor. Het project is een echt hoofdpijndossier voor stadsplanners. Het gebied van 80 hectare is een groot bord spaghetti, doorkruist door de snelweg A4, de rondweg van Parijs en de nodige knooppunten van de Franse spoorwegen. Het gebied omvat ook nog eens andere opmerkelijke erfgoedkenmerken zoals het bastion van Thiers (1845), een van de weinige overblijfselen van een fortificatie. De begraafplaats van Valmy, het stadion van Leo Lagrange uit 1930 en het Gare de la Rapée, het belangrijkste stukje erfgoed van de sector.

Het gebied rond de Gare de la Rapée - Photo courtesy of Google Earth

28 hectare wordt besteed aan huisvesting waarvan 60% gereserveerd voor sociale woningbouw. 22 hectare wordt bebouwd met kantoren die werk bieden aan ruim 13.000 medewerkers. De overige vierkante meters worden openbare voorzieningen waaronder een groot park, een winkelcentrum (Bercy 2), hotels, scholen, bibliotheek en een zwembad. Zo ontstaan aan de Bercy-zijde zes woontorens waarvan de hoogste 180 meter zal zijn. De bovenzijde van het station de la Rapée zal verdwijnen om plaats te maken voor een groene ruimte van ruim 2 hectare met uitzicht op de Seine. Drie van de zes ondergrondse kluizen worden behouden en geaccentueerd door drie grote kassen die één grote muur van groen en glas vormen. Verder het bouwen van bruggen, tunnels en promenades over en onder de diverse verkeersknooppunten. Het Bercy-Charenton project wordt een van de grootste uitdagingen van de stad.

Bruggen, tunnels en promenades over en onder de diverse verkeersknooppunten


Met dank aan Ingrid Nikita Debeau die mij attendeerde op dit opmerkelijke stukje Parijs.